Elke winding bestaat uit zes SLLP1-monomeren.

Sperma slaat eicellen letterlijk aan de haak. In elk geval suggereren de nieuwste röntgenkristallografie-opnames zoiets, melden onderzoekers van de University of Virginia.

In het blad Andrology (waarvan de impactfactor overigens ver achterblijft bij die van een succesvolle zaadcel) melden John Herr en collega’s dat een van de eiwitten uit het acrosoom (dat is de kop van zo’n cel) ketens lijkt te kunnen vormen, die zich helixvormig oprollen tot holle vezels met een diameter van 75 Å.

Het eiwit in kwestie, SLLP1 (sperm lysozyme-like protein 1), hadden Herr en collega’s al eerder ontdekt. Het vertoont een hoge affiniteit voor een receptor op eicellen genaamd SAS1B; computersimulaties bevestigen dat die twee precies op elkaar passen.

Dat de zaadcel zich gedraagt als een soort egoïstische nano-Cupido die SLLP1-vezels voor zich uit slingert en zijn gedroomde eicel van een afstandje harpoeneert, is voorlopig niet meer dan een hypothese. Maar dan wel een met heel veel potentie voor tekenfilmproducenten.

In elk geval moet je Herr nageven dat SLLP1 het eerste eiwit uit het acrosoom lijkt te zijn waarvan überhaupt ooit een 3D-structuur is bepaald. Van 9 andere sperma-eiwitten zijn wel structuren bekend, maar die hebben niets met de binding aan de eicel te maken.

bron: University of Virginia