Boven de toevoeging, onder oxacilline.

Een subtiele toevoeging maakt bestaande antibiotica weer werkzaam tegen bacteriën die er eerder resistent tegen waren. In elk geval in vitro, meldt Christian Melander (North Carolina State University) in Angewandte Chemie.

Hij heeft het geprobeerd met een aantal MRSA-stammen en oxacilline, een antibioticum dat nauw verwant is aan de methicilline waar deze bacteriën de ‘M’ in hun afkorting aan te danken hebben. De toevoeging is een 2-aminoimidazoolverbinding die qua structuur een heel klein beetje op die oxacilline lijkt maar van zichzelf geen serieuze antimicrobiële werking vertoont.

Het effect van de toevoeging is dat je met minder dan één microgram oxacilline per liter de groei van de bacteriën kunt stoppen. Die ene microgram geldt als officiële bovengrens: als je méér moet toedienen, geldt een antibioticum niet meer als effectief.

Ter vergelijking: sommige van die MRSA-stammen zijn zo resistent dat ze pas stoppen met groeien bij 512 microgram oxacilline per liter.

Melander vermoedt dat dit komt doordat zijn toevoeging de bacteriën misleidt. Ze herkennen oxacilline niet meer als een bedreiging, en gaan dus ook niet meer in de verdediging.

De volgende stap is om uit te proberen of deze truc ook werkt in vivo.

bron: North Carolina State University

Onderwerpen