L. plantarum.

Wanneer de bacterie Lactobacillus plantarum wordt uitgehongerd gaat hij stoffen aanmaken die de planten, waarop hij leeft, aanzetten tot de productie van extra voeding. Dat vermoeden althans systeembiologen van het Kluyver Centre for Genomics of Industrial Fermentation, TI Food and Nutrition en NIZO food research.

Tot nu toe was een dergelijk mechanisme nog niet aangetoond in de natuur. Als het vermoeden klopt, hebben Philippe Goffin, Jeroen Hugenholtz en collega’s een wereldprimeur te pakken. Plus een schat aan nieuwe onderzoeksideeën, want het ligt voor de hand dat er nog wel meer bacteriën zullen bestaan die zo te werk gaan. Wellicht ook in de menselijke darmflora.

Uit een publicatie in Molecular Systems Biology valt op te maken dat ze het bijna zeker weten. Ze hebben in vitro het metabolisme en de genetische expressie onderzocht van L. plantarum onder glucose-arme condities. Daar kwam uit dat de bacterie, die normaal gesproken vrijwel alleen op glucose leeft, onder deze omstandigheden genen ‘aanzet’ die zorgen dat zij ook andere koolstofbronnen kan aanboren zoals lactose, cellubiose, sucrose of beta-glucosides. Dat zijn nou net verbindingen die je uit een plant kunt halen.

Bovendien blijkt de bacterie etheen en auxine-achtige stoffen te produceren. Dat zijn verbindingen die op planten inwerken als hormonen.

Inderdaad blijkt de wortelgroei van radijsjes sterk te worden geremd wanneer je ze behandelt met vloeistof uit de uitgehongerde-bacteriekweekschaal. Dat lijkt logisch: als de plant geen voedingsstoffen voor zijn eigen groei gebruikt, blijft er des te meer over voor de bacteriën.

Zoals gezegd zit er nog heel wat speculatie in het verhaal, maar het zou heel goed kunnen kloppen.

bron: Kluyver Centre

Onderwerpen