Nieuwe suikers (rood) en eerder geproduceerde glycanen (groen) in de kaak van een 3 dagen oud zebravissenembryo

Suikers in zebravis gevolgd

Amerikaanse biologen hebben een manier gevonden om glycanen te volgen in levende zebravissen. Deze suikers zijn belangrijk bij eiwitvouwing en celcommunicatie, maar tot nu toe was het nog niet gelukt om deze stoffen goed in beeld te brengen.

Onderzoekers van Berkeley gaven zebravisembryo’s een onnatuurlijke suiker, N-azidoacetylgalactosamine als merker, zodat de glycanen op hun celoppervlak een azidegroep (N3) bevatten. Hieraan koppelden de wetenschappers de fluorofore stof di-gefluorineerd cyclo-octyn, waardoor de glycanen in de vissen zichtbaar werden.

Zo’n zestig uur naar bevruchting zagen de wetenschappen een toename in glycanen in de kaken, vinnen en reukorganen, melden zij deze week in Science.

De kleurstof wordt gekoppeld via klikchemie, waarbij het cyclo-octyn de vaak verplichte koperhoudende katalysator vervangt. Een voordeel van de gebruikte methode is dat je er geen grote eiwitten voor nodig hebt, zoals green fluorescent protein (GFP), of antilichamen.

De onderzoeksgroep van Carolyn Bertozzi wil nu bekijken of je met de techniek ook de werkzaamheid van chemotherapie kunt bestuderen, of hartklachten voorspellen.

Bron: Chemical & Engineering News/ Science

Onderwerpen