8-methyl-2-nonanol (boven) en phoracantholide J.

Kikkers communiceren via vluchtige organische verbindingen. Mogelijk is dit hun manier om soortgenoten te vinden in een overbevolkt moeras, oppert Stefan Schulz (TU Braunschweig) in Angewandte Chemie.

Het is voor het eerst dat amfibieën worden betrapt op het gebruik van feromonen in de gasfase. Bekend was wel dat ze een hele reeks genen bezitten voor geurreceptoren, maar dat wilde nog niet zeggen dat ze er iets mee deden.

Schulz en zijn collega’s hebben nu de stoffen geïsoleerd die worden afgescheiden door mannelijke Mantellidae-kikkers op het eiland Madagaskar. Een aantal van die stoffen maakten ze in grotere hoeveelheden na in het lab, zodat ze konden uitproberen of vrouwtjeskikkers er op reageerden.

Zo ontdekten ze dat die vrouwtjes worden aangetrokken door een mix van 8-methyl-2-nonanol en een verbinding genaamd phoracantholide J. Daarbij lijken de ongeveer 100 verschillende Mantellidae-soorten elk een andere mengverhouding te gebruiken. Schulz vermoedt dat de kikkers hierdoor gemakkelijker hun eigen soortgenoten uit de meute kunnen vissen.

Wat die andere stoffen precies doen, is nog niet duidelijk. Mogelijk maken die nog iets duidelijker tot welke soort de kikker in kwestie behoort.

bron: C&EN

Onderwerpen