HeLa-cellen

Het genoom van de HeLa-cel staat voorlopig niet meer online. De auteurs waren vergeten toestemming te vragen aan de nabestaanden van de oorspronkelijke eigenares, meldt de nieuwsredactie van Science.

De omissie van het European Molecular Biology Laboratory (EMBL) is des te tragischer omdat er indertijd óók al geen toestemming is gegeven voor het hergebruik van die cellen.

Zoals bekend ontstond de HeLa-cellijn in 1951. In een ziekenhuis in Boston waren cellen op kweek gezet van een baarmoederhalskankerpatiënte, genaamd Henrietta Lacks. Tot ieders verbazing bleken die cellen ‘onsterfelijk’ te zijn: het kweekje bleef eeuwig doorgroeien. Sindsdien worden HeLa-cellen wereldwijd gebruikt als studiemateriaal, en zijn er enorme hoeveelheden van gekweekt.

Lacks overleed kort daarop en pas een paar jaar geleden maakte een biografie duidelijk dat zij en haar nabestaanden van niets wisten, en ook nooit een cent hebben gezien van de winst die op die cellen werd gemaakt.

Die geschiedenis herhaalt zich nu dus. Meteen na de publicatie vroegen velen zich al hardop af of EMBL wel om toestemming had gevraagd. Waaronder Lacks’ biografe Rebecca Skloot, die het navroeg bij de kleinkinderen en het ontkennende antwoord dit weekend publiceerde in de New York Times.

EMBL kon niet anders meer doen dan de data offline halen totdat er alsnog toestemming van de familie komt. Of dat ooit gebeurt is uiteraard twijfelachtig, gezien de voorgeschiedenis.

Of het veel uitmaakt is de vraag. De publicatie zelf staat nog wel online, het hele vakgebied heeft hem gelezen en iedereen weet inmiddels dat het HeLa-genoom een dusdanig zootje is dat je je kunt afvragen of die cellen nog wel representatief zijn voor Homo sapiens. Met die wetenschap in het achterhoofd zijn de details iets minder belangrijk.

bron: Science

Onderwerpen