Bacterie met nanogouddeeltje.

C. metallidurans zet toxische complexen om in metallisch goud

Op Australische goudkorrels groeien biofilms die genetisch zijn toegerust om gecomplexeerd Au3+ te reduceren tot metallisch Au. Dat meldt een internationaal onderzoeksteam op de website van PNAS.

Cupriavidus metallidurans, de verantwoordelijke bacterie, komt alleen op goud voor. Dat betekent dat je een biosensor, die specifiek op deze bacterie reageert, zou moeten kunnen gebruiken om de aanwezigheid van goud in gesteente aan te tonen, denkt onderzoeksleider Frank Reith (University of Adelaide).

Dat C. metallidurans op goudkorrels is te vinden in minstens twee verschillende uithoeken van Australië, was jaren geleden al ontdekt. Maar nu begint ook iets duidelijker te worden waarom hij daar zit. Om te beginnen blijkt hij Au(III)-complexen uit zijn omgeving gretig op te nemen. Hierbij ontstaan onder meer Au(I)-S complexen, die toxischer zijn dan de stoffen waar de bacterie mee begon. Vervolgens treedt een verdedigingsmechanisme in werking dat op de een of andere manier Au(I) verder reduceert tot metallische nanogouddeeltjes. Het zou dus wel eens kunnen dat de bacterie zijn goudkorrels zelf maakt.

Om dit proces te achterhalen hebben de onderzoekers de biofilms ‘doorgelicht’ met twee verschillende stralingsbronnen: de European Synchrotron Radiation Facility (ESRF) in Grenoble en de Advanced Photon Source (APS) van het Argonne-lab in de VS.


Om een goudsensor te kunnen bouwen, moet eerst worden achterhaald welke genen precies voor dit unieke reductieproces verantwoordelijk zijn en welke eiwitten ze daarbij genereren. Maar volgens Reith kan er binnen drie tot vijf jaar een werkend prototype liggen.

Mits hij genoeg goud krijgt voor zijn onderzoek.

bron: ESRF

Onderwerpen