Canadese biotechnologen zeggen wijn te kunnen maken zonder druiven. Water, ethanol en een reeks organische verbindingen uit flesjes zijn voldoende, claimen Mardonn Chua en Alec Lee in het tijdschrift New Scientist.

Als eeerste 'designer wine' hebben ze een synthetische kopie afgeleverd van Moscato d’Asti, een zoete witte Italiaanse prikwijn. Volgens New Scientist is het spul niet eens helemaal ondrinkbaar, al rook het volgens één proever naar paarse krokodil - zo’n opblaasbeest voor in het zwembad.

Volgens Chua en Lee, die elkaar kennen van de University of British Columbia, is de truc dat wijn een stuk of duizend verschillende chemische verbindingen bevat, maar dat je de meeste daarvan toch niet proeft.

Ze hebben een aantal soorten wijn geanalyseerd met gaschromatografie en massaspectrometrie om de smaakstoffen te achterhalen die echt belangrijk zijn. Dat zijn vooral tamelijk eenvoudige stoffen uit het eerstejaarscollege organische chemie. Genoemd worden wijnsteenzuur, appelzuur en melkzuur, de aminozuren alanine, proline en glycine, de suikers glucose en fructose, vluchtige stoffen zoals isoamylacohol, limoneen, ethylisobutyraat en ethylhexanoaat, en uiteraard ethanol.

Vervolgens zijn ze die ingrediënten door elkaar gaan gooien, waarbij ze een ervaren sommelier net zo lang lieten proeven tot hij met het resultaat kon leven.

Chua zegt op het idee te zijn gekomen toen iemand hem een fles wijn liet zien die hij van zijn leven niet zou kunnen betalen. ‘Dat zette mij aan het denken.’

Ava Winery (met een knipoog naar American Viticultural Area, net zoiets als appellation controlée) is niet zijn eerste startup. De vorige, die hij ook samen met Lee opzette, heette Extem Biosciences (www.extembio.com, maar die site doet het niet). Extem specialiseert zich in de opzuivering en differentiatie van menselijke stamcellen, waarbij die differentiatie moet worden voorspeld met behulp van lerende algoritmes.

Ava werkt nu aan een kopie van Dom Pérignon-champagne, oogstjaar 1992, waarvan ze 499 flessen hopen te verkopen voor $ 50 per stuk.

bron: New Scientist