Groen fluorescerend eiwit is eenvoudig te volgen.

Beenmergcellen worden door het HMGB1 eiwit aangetrokken om de huid te herstellen. Althans, in muizen die huidtransplantatie hebben ondergaan, zo blijkt uit onderzoek van Osaka University en King’s College in Londen dat is gepubliceerd in Proceedings of the National Acedemy of Sciences.

De onderzoekers schakelden het beenmerg van de muizen uit met een hoge dosis straling. Als vervanging plaatsten ze gemodificeerde beenmergcellen die groen fluorescerend eiwit (GFP) aanmaakten, zodat ze eenvoudig waren te volgen.

Vervolgens maakten ze een snee in de huid, of transplanteerden een stuk huid dat afkomstig was van een ongemodificeerde ‘wildtype’-muis, en keken of het groene licht zich verplaatste in de richting van de wond.

Bij de muizen die een snee in de huid kregen werd geen fluorescentie gevonden in het herstelde epitheel, wat erop wijst dat de beenmergcellen geen rol speelden in het herstel. Bij de muizen die een huidtransplantatie hadden ondergaan werd echter fluorescentie gevonden die na 5 maanden nog steeds te zien was.

Vervolgens werd gekeken welke eiwitten een rol speelden bij het aantrekken van de beenmergcellen. De productie van het high mobility group box 1 (HMGB1) eiwit bleek hetzelfde tijdsverloop te hebben als de migratie van de beenmergcellen. HMGB1 speelt een belangrijke rol in de productie van chromatine maar wordt ook uitgescheiden door gestresste cellen.

Volgens John McGrath van King’s College werd HMGB1 geproduceerd omdat er geen bloedvaten en dus ook geen zuurstof in de getransplanteerde huid aanwezig waren. Dit verklaart waarom de beenmergcellen niet betrokken waren bij het herstel van een snee. Onderzoekers in Osaka werken op dit moment aan een medicijn dat HMGB1 nabootst, en hopen aan het eind van het jaar klinische tests in dieren te kunnen uitvoeren.

De resultaten van dit onderzoek lijken een belangrijke ontdekking te zijn voor de ontwikkeling van behandelingen van allerlei wonden.

Bron: BBC News

Onderwerpen