Additieven in cement en gips zorgen voor sterke, waterbestendige materialen, maar zijn vaak duur en milieubelastend. Promovendus Annet Baken onderzocht of er duurzamere alternatieven bestaan. Met experimenten en röntgenmetingen ontrafelde ze hoe zulke stoffen op nanoschaal de kristalvorming van bouwmineralen beïnvloeden en zo bijvoorbeeld uitharding vertragen.

Voor een tragere uitharding bevat cementpasta superplastificeerders zoals polycarboxylaten en gipsplaten bevatten additieven die waterafstotend zijn. Zulke toevoegingen zijn vaak slecht biologisch afbreekbaar of leiden tot eutrofiëring wanneer ze in het milieu terechtkomen. Ze kosten de industrie bovendien miljarden.

Materiaalwetenschapper Annet Baken bestudeerde de afgelopen drie jaar tijdens haar PhD-onderzoek hoe portlandiet (calciumhydroxide; een kernmineraal uit cement) en gips kristalliseren wanneer ze reageren met de veelgebruikte additieven perazijnzuur (PAA) en STMP. Chemiebedrijven zouden met die kennis gerichter groene additieven kunnen selecteren in plaats van willekeurig alternatieven blijven testen.