Menselijke iPS-cellen

Het moet haalbaar zijn om geïnduceerde pluripotente stamcellen (iPS-cellen) te kweken uit weefsel van iemand met een erfelijke afwijking, die afwijking te corrigeren en de herstelde cellen aan de donor terug te geven als gentherapie. De vrees dat die correctieprocedure tevens een reeks ongewenste, kankerverwekkende mutaties oplevert is alvast ongegrond, zo blijkt uit een onderzoek dat wordt beschreven in Proceedings of the National Academy of Sciences. Goed nieuws dus voor patiënten die gebaat kunnen zijn bij gentherapie.

Er kunnen nog wél mutaties ontstaan bij het kweken van die geïnduceerde pluripotente stamcellen, maar dat nijpende probleem is wellicht op te lossen door de kweekprocedure bij te stellen.

Onderzoekers van het Morgridge Institute for Research, de University of Wisconsin-Madison, de University of California en het WiCell Research Institute beschrijven hoe zij controleerden op het ontstaan van extra mutaties tijdens een nieuwe procedure waarbij een puntmutatie werd gecorrigeerd in iPS-cellen.

De iPS-cellen werden gemaakt van huidcellen afkomstig van een patiënt met gyrate atrofie, een aandoening waarbij het zicht progressief vermindert. De oorzaak van gyrate atrofie is een puntmutatie in het OAT gen op chromosoom 10.

Door middel van homologe recombinatie werd de puntmutatie in de stamcellen gecorrigeerd. Na iedere stap in de procedure werden de verschillende constructies gecontroleerd op mutaties. Er werden negen mutaties gevonden (in het deel dat codeert voor OAT) nadat de huidcellen pluripotent waren gemaakt. Deze mutaties bleven hetzelfde na de homologe recombinatie. Alleen aan het eind van de procedure, na het verwijderen van de selectiecassette, werd nog een extra mutatie gevonden.

‘Er is meer onderzoek nodig voordat er klinische tests kunnen gedaan met zulke technieken, maar door het werk van onze groep is een belangrijke horde genomen’, aldus mede-auteur David Grimm.

Bron: University of Wisconsin-Madison

Onderwerpen