GHB, weg er mee?

Hersencellen beschikken over speciale receptoren voor de drug GHB. En nu we dat weten, kunnen we gaan werken aan een tegengif voor slachtoffers van een overdosis, suggereren Deense en Australische onderzoekers in PNAS.

Tot nu toe was van GHB oftewel gamma-hydroxyboterzuur niet veel meer bekend dan dat de hersenen het van nature aanmaken, dat je het simpel kunt namaken met huishoudchemicaliën, dat je van inname heel erg vrolijk en hitsig wordt maar dat het verschil tussen een opwekkende en een dodelijke dosering gevaarlijk klein is.

Waar de natuurlijke aanmaak van GHB voor dient is nog even een raadsel, maar wel wordt nu een beetje duidelijk hoe het spul werkt. Het molecuul blijkt zich stevig te binden aan bepaalde GABAA-receptoreiwitten, om precies te zijn de alfa-4-bèta-deltavarianten.

Wat de binding aan die receptor precies teweegbrengt op moleculair niveau, is de volgende vraag die moet worden beantwoord. Mogelijk wordt dan ook duidelijk waarom GHB in kleine hoeveelheden te gebruiken is als therapie tegen alcoholisme en bepaalde slaapstoornissen. Uiteindelijk levert het misschien een ander molecuul op dat wel werkt als medicijn maar niet als drug. Of, zoals gezegd, een tegengif.

In elk geval weten de onderzoekers nu een stuk beter in welke richting ze moeten zoeken.

bron: Københavns Universitet

Onderwerpen