En dit op Shell-schaal, dus.

ECN en TNO onderzoeken de toepassingsmogelijkheden van groene stroom in de chemische industrie. Van het ministerie van EZ hebben ze er twee miljoen euro subsidie voor gekregen, onthulde de Topsector Chemie deze week.

Het idee is dan dat je pieken in de zonne- en windenergieproductie gebruikt voor elektrochemische reacties, en zo als het ware opslaat in nuttige moleculen die je langer kunt bewaren.

Voorlopig komen er drie onderzoekslijnen, grotendeels gebaseerd op reeds bestaande expertise binnen de twee instituten. Ten eerste gaat ECN kijken in hoeverre waterstofproductie door elektrolyse van water economisch haalbaar is wanneer je het niet continu doet, maar alleen op momenten dat er een elektriciteitspiek langskomt.

Ten tweede onderzoekt TNO de mogelijkheden van wat men daar ‘elektrosynthese’ noemt. Bijvoorbeeld de elektrochemische omzetting van CO2 in butanol of monochloorazijnzuur. Productie van 2,5-furaandicarbonzuur (FDCA) uit hydroxymethylfurfural (HMF) zou ook op deze manier moeten kunnen.

Ten derde denkt ECN aan elektrische warmtepompen die restwarmte in de vorm van lagedrukstoom opwaarderen naar een hogere druk en (dus) temperatuur, zodat je haar weer in de fabriek kunt gebruiken.

Ook voor die laatste twee mogelijkheden geldt uiteraard dat je de piekstroom goedkoop kunt inkopen omdat niemand anders haar wil hebben, maar dat het de vraag is of dat opweegt tegen de meerkosten die je maakt omdat je installaties niet continu kunnen draaien. Het is trouwens ook de vraag of de chemische industrie, die haar hele bedrijfsvoering al sinds mensenheugenis baseert op wél volcontinu draaien, deze cultuuromslag wel aan kan.

Begin volgend jaar zou er een roadmap moeten liggen, waarna met die twee miljoen euro enkele demonstratieprojecten worden opgetuigd. De oplevering staat gepland voor 2017.

bron: Topsector Chemie