Industriële kwaliteit voorgevel.

De borstimplantaten van het Franse merk PIP bevatten siliconen van het merk Baysilone, dat wordt geassocieerd met brandstofadditieven en rubber slangen. Dat heeft de Franse omroep RTL vernomen van ex-medewerkers van PIP.

Het is de zoveelste onthulling in een medisch schandaal dat met de dag groter lijkt te worden. In Frankrijk en Groot-Brittannië zouden respectievelijk 30.000 en 42.000 vrouwen met de nep-implantaten rondlopen.

Wat er precies in die implantaten zit, wordt hiermee hooguit een klein beetje duidelijker. Baysilone is een breed handelsmerk van Momentive (voorheen Bayer Silicones) en uit de berichtgeving blijkt niet wèlke kwaliteit Baysilone precies is gebruikt. Daarvoor had er nog een productcode achter moeten staan.

Hetzelfde geldt voor Rhodorsil RTV, een merknaam van Blue Star Silicones (voorheen Rhodia, nog eerder Rhône-Poulenc) die ook door RTL wordt genoemd. Bij een derde merk, Silopren (ook Bayer/Momentive) wordt wel de productcode U165 vermeld.

Duidelijk is wel dat het stuk voor stuk siliconenrubber-kwaliteiten zijn die nooit formeel zijn uitgetest voor medische toepassingen, laat staan dat ze daarvoor zijn toegelaten. PIP betrok ze onder meer van Brenntag, een grote Duitse chemicaliëndistributeur die volgens RTL geen enkel product voor medische doeleinden in de catalogus heeft staan.

Via zijn advocaat laat de - ondergedoken - oprichter van PIP, Jean-Claude Mas, intussen weten dat hij een ‘product van Rhône-Poulenc’ (kennelijk Rhodorsil) gebruikte ‘dat was toegelaten voor gebruik in voedingsmiddelen’en ook ‘in lippenstift wordt verwerkt’.

Waarom hij het gebruikte is maar al te duidelijk: zijn zelfbedachte mengseltje was een factor 10 goedkoper dan een echt medisch product terwijl je het verschil niet kon zien. In de Britse pers wordt al gesuggereerd dat particuliere cosmetische prijsvechters de beste klanten van PIP waren.

Of die goedkope ‘industriële’ siliconen echt schadelijk voor de gezondheid zijn, is de vraag. De Vlaamse krant Het Nieuwsblad citeert de Leuvense toxicoloog Jan Tytgat, die nergens in de literatuur aanwijzingen in die richting heeft kunnen vinden.

Alleen de langetermijneffecten wanneer de siliconen uit zo’n implantaat lekken, zijn uiteraard nooit onderzocht. En een van de problemen met de implantaten is nu juist dat de mechanische sterkte tegenvalt, waardoor ze relatief vaak scheuren. Cijfers hierover lopen uiteen van 5 tot 8 procent, maar het zou ook meer dan 10 procent kunnen worden als je nog wat langer met je vulsels blijft rondlopen. En als er dan toxicologisch niets aan de hand is, maakt dat het gebeuren niet minder pijnlijk.

Het advies aan de draagsters blijft dan ook om die implantaten te laten vervangen, maar ook weer niet meteen in paniek te raken als de chirurg de komende maanden al vol zit.

bron: RTL, Het Nieuwsblad e.v.a.

Onderwerpen